طلب من از تو ....

دراز به دراز کنار پنجره ی شب ایستاده ام ، خیره به آن سه ستاره ی محبوبم در آسمان که یادآور سه بوسه ایست که قرض دار منی ! ...

یادت هست که سه بوسه چگونه مرا به دنیای بی قرار و بی دیدار پرتاب کرد ؟! ....

رویاها جاده ی بودن و رسیدن ِ ما با/به هم هستن ...

به چشم رویاهایم قدم بگذار تا قرض هامان را به هم ادا کنیم ...

طلب ِ من ز تو جز بوس ِ فراوانی نیست ....

تکامل در خویشتن...